เรียนรู้สัจธรรมชีวิตกับ "หัวโขน"
ชีวิตคนไทยสมัยก่อนไม่เพียงแต่รู้จักหัวโขนในเชิงศิลปะเท่านั้น แต่ยังได้ซึมซับเนื้อหาสาระเรื่องราวที่ผู้แสดงนำมา
เล่นตามบทบาทในท้องเรื่อง
ซึ่งเป็นเสมือนภาพสะท้อนของสังคมไทยเฉพาะด้านการปกครองที่ตัวแสดงต้องเล่น
เป็นตัวบุคคล ดำรงตำแหน่งฐานะต่างๆที่มีความสำคัญลดหลั่นกันไป
โดยมีหัวโขนเป็นสิ่งกำหนดบ่งบอกให้รู้ และหากถอดหัวโขนออก
ตัวแสดงทุกตัวก็จะมีลักษณะเหมือนมนุษย์ธรรมดาใกล้เคียงกันทันที
คนไทยแต่ก่อนจึงนำ “ หัวโขน ” มาเปรียบเทียบใช้เป็นเครื่องมือเตือนสติผู้คนที่อยู่ในตำแหน่งหน้าที่ซึ่งมีอำนาจเหลือล้นทั้งหลายว่าเป็นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว
ไม่ยั่งยืนถาวร เป็นเสมือน "หัวโขน"
ที่สวมอยู่เท่านั้น เมื่อพ้นตำแหน่ง คือถอดหัวโขนเสียเมื่อใด
ก็จะไม่มีสิ่งสมมติใดหลงเหลืออยู่เลย
นอกจากความเป็นสามัญอันเป็นสิ่งปกติธรรมดาของสรรพสิ่งโดยทั่วไป
